Jednostka Wojskowa (JW2610)

Ul. Podchorążych 38 Warszawa

1 Warszawska Brygada Zmotoryzowana im. Czwartaków AL 

• 07.1965r. – 1 Nadwiślańska Brygada Ochrony Rządu im. Czwartaków AL pozostaje w strukturach MSW przyjmując nazwę Nadwiślańska Brygada MSW im. Czwartaków AL
• 12.1966r. w Nadwiślańskiej Brygadzie MSW im. Czwartaków ALpowstaje honorowa eskorta motocyklowa.
• Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych nr 087 z dnia 15 lipca 1968r. i rozkazu Dowódcy Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL nr 0296 z dnia 6 września 1968r. powstaje Zgrupowanie Ochronne Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL (JW 1914)

• Rozkazem Dowódcy Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW nr 0315 z dnia 1.12.1974 przeformowanie Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków Al na 1 Warszawską Brygadę Zmotoryzowaną im. Czwartaków AL NJW MSW (dla prowadzenia korespondencji Warszawska Jednostka MSW im. Czwartaków AL)
  • 05.1975 nadanie 1 Warszawskiej Brygadzie Zmotoryzowanej im. Czwartaków ALsztandaru ufundowanego przez załogi Huty Warszawy i FSO na Żeraniu.
  • Od 1990 Jednostka Wojskowa nr 2610;
  • Decyzją Nr 1 MSW z dnia 2.01.1991r. przekazano jednostce zadanie czasowego udziału w ochronie placówek dyplomatycznych, urzędów konsularnych i rezydencji pracowników tych placówek na terenie m. st. Warszawy wraz z Batalionem Specjalnym Komendy Stołecznej Policji;
  • Decyzja Nr 200 MSW z dnia 11.08.1993r. przekazano jednostce zadanie kompleksowej ochrony placówek dyplomatycznych, urzędów konsularnych i rezydencji pracowników tych placówek na terenie m. st. Warszawy;
  • W 1995r. 1 Warszawska Brygada Zmotoryzowana im. Czwartaków AL otrzymała kolejny sztandar ufundowany przez społeczeństwo stolicy.                                                                                                                                                        
  • Brygada była największą i elitarną jednostką formacji (najlepsza kadra i najnowocześniejszy sprzęt). Była „kuźnią” kadr dowódczych dla innych jednostek:

 – z Brygady wywodzi się 5 oficerów, którzy zdobyli szlify generalskie: gen. bryg. Jan Siuchniński – wieloletni Dowódca NJW, gen bryg Władysław Skrzypek – Szef Logistyki NJW, gen. bryg. Leszek Ulandowski – Szef Sztabu NJW oraz Szef Sztabu BOR, gen. bryg. Alfred Wojciechowski – Szef Szkolenia NJW, gen. bryg. Zbigniew Teter –  Zca Szefa Służby Zdrowia NJW oraz Główny Inspektor Sanitarny MSW;

 – wielu oficerów pełniło najwyższe stanowiska w Dowództwie NJW, m. innymi: płk    dypl. Wojciech Dziamski (szef Sztabu NJW), płk dypl. Józef Koładkiewicz (szef Sztabu NJW); płk dypl. Roman Turek (szef Sztabu NJW), płk dypl. Zdzisław Lurka (Szef Pionu Organizacyjno Mobilizacyjnego);

– płk dypl. Piotr Rękosiewicz był Komendantem Straży Marszałkowskiej Sejmu (szefem jednej ze służb mundurowych).

– Liczne grupa oficerów dowodziła różnymi jednostkami formacji, m. innymi: płk dypl. Ryszard Bogdański, płk dypl. Jan Budnik, płk dypl. Dariusz Cader, płk dypl. Anatol Dąbrowski, płk dypl. Włodzimierz Hajnce, płk dypl. Andrzej Herbaczewski, płk mgr. Józef Hnat, płk dypl. Jerzy Kilianek, płk dypl. Mirosław Madziar, płk dypl. Ryszard Młodzianowski, płk dypl. Witold Moczulski, płk mgr. Witold Rokicki, płk mgr. inż. Eugeniusz Szczodry, płk dypl. Edward Świerzko, płk dypl. Stanisław Walewski;

• Zadania ochronno obronne wykonywały cztery bataliony w składzie czterech i pięciu kompanii, w formie:

– wart na terenie Warszawy (m. innymi: Belweder, Pałac Prezydencki, Urząd Rady Ministrów, „Kompleks Parkowa”, MSWiA oraz UOP, KG Policji, Willa „Klarysew”, lotnisko Okęcie, Wagonownia Szczęśliwice, Gospodarstwo pomocnicze URM „Powsińska”, Zespół Parkowo Pałacowy Natolin, Gospodarstwo pomocnicze BOR „Miłobędzka”, „Pesel”, magazyny Policji „Kłobucka”, garaże „Wolska”, obiekty własne: koszary i Siekierki) lub w miejscowościach koło Warszawy (m. innymi: pola antenowe w Miedzeszynie, w Radiówku, w Pyrach i w Oborach, magazyny w Lesznowoli);

– załóg ochronnych na terenie kraju, m. innymi: Łańsk (z obiektami: „Główny”, Cyranka, Półwysep Lalka, Ząbie, Rybaczówka, lotnisko Gryźliny, Domek Myśliwski, Biesal), Rybaki, Stare Kiejkuty, Jurata, Arłamów, Trójca, Jadwisin, Rynia, Otwock Wielki, Ruda Tarnawska, Konewka k/Spały, Kościelisko, Stara Wieś. W składzie ZO obok wartowników byli żołnierze innych specjalności wykorzystywanych do zabezpieczenia funkcjonowania pododdziału i ochranianego obiektu (m. innymi: kucharze, kelnerzy, masarze, kierowcy, mechanicy, operatorzy maszyn rolniczych i budowlanych, budowlańcy, pracownicy rolni, kinooperatorzy, palacze co i inni);

– ochrona placówek dyplomatycznych 82 państw i 7 międzynarodowych organizacji na terenie m. st. Warszawy realizowana była przez wybrane pododdziały z poszczególnych batalionów, a od 1994r. przez sformowany batalion ochrony placówek dyplomatycznych (dowódca mjr/ppłk Mirosław Koziarowski). Ochrona realizowana była przez 4 żołnierzy zawodowych i około 210 żołnierzy służby zasadniczej na jedną zmianę. Na rzecz ochrony placówek działały pododdziały specjalistyczne: kompania rozpoznania terrorystycznego, kompania rozpoznania pirotechnicznego i likwidacji zagrożeń bombowych oraz kompania ratownictwa techniczno-chemicznego;

– działalność reprezentacyjna realizowana była przez Oficerski Zespół Honorowy i później Podoficerski Zespół Honorowy podczas honorowej służby przy Belwederze i innych obiektach państwowych oraz udziale oficerskiej asysty, honorowej eskorty motocyklowej, orkiestry i kompanii honorowej w imprezach i uroczystościach państwowych. OZH i PZH oraz orkiestra to etatowe pododdziały wykonujące te zadania na co dzień. Zadania oficerskiej asysty wykonywali wybrani oficerowie po szkoleniu z chwytów szablą, w honorowej eskorcie motocyklowej uczestniczyli żołnierze zawodowi z umiejętnością i doświadczeniem w kierowaniu motocyklem. Kompanie honorowe stanowiły wybrane kompanie z każdego batalionu po odbyciu dodatkowych szkoleń z musztry z karabinkiem sks.

– inne pododdziały brygady miały status samodzielnych, tzn. podległych bezpośrednio szefom poszczególnych służb. Były to: k transportowa, k remontowa, k saperów, k chemiczna, k łączności, k specjalna, k obsługi, k URM, k medyczna. W strukturze Brygady swoje zadania wykonywała także Szkoła Podoficerów i Młodszych Specjalistów. W drugiej połowie lat 90 – tych w wyniku restrukturyzacji utworzono batalion specjalny i batalion logistyki.

– żołnierze Brygady zadania reprezentacyjno – ochronne wykonywali do 1990 roku  w charakterystycznych mundurach wzoru przedwojennego. W latach 90—tych w wyposażeniu żołnierzy pojawił się mundur typu 89 „puma” a następnie wz. 93 „pantera” oraz beret koloru szafirowego. Podstawowym uzbrojeniem żołnierzy batalionów był karabinek automatyczny 7,62 mm kbk AKM, a pododdziałów samodzielnych i plutonów transportowych 7,62 mm kbk AKMs. Do wykonywania zadań ochronnych na niektórych wartach wartownicy wyposażani byli w pistolety 9 mm P-64 a później 9 mm P-83. Kompanie honorowe wyposażane były w karabinki sks. Zgodnie z instrukcjami ochrony niektórzy żołnierze ochraniający placówki dyplomatyczne wyposażani byli w specjalistyczną broń, m. innymi: strzelby gładkolufowe Mossberg, pistolety maszynowe UZI i środki przymusu bezpośredniego np.: siatkowy zestaw obezwładniający.

– łączność wartownicza zapewniana była przez środki przewodowe oraz bazowe i nasobne radiotelefony firmy Siemens, później Radmor a w latach 90 – tych Motorola.

– do transportu wykorzystywane były samochody terenowe Gaz 69, następnie UAZ 469, samochody ciężarowe Star 660, Star 266 i Osinobus WT na bazie Star 28/29. Do zadań ochrony placówek dyplomatycznych zakupiono samochody terenowe Mercedes Benz typu G oraz samochody bus do przewozu ludzi Mercedes Benz T1 i 312 oraz Volkswagen Transporter T4.

• W 1998r. stan ewidencyjny jednostki wynosił około 3200 żołnierzy, w tym około 340 żołnierzy zawodowych;
• 12.1999r. przeszła w podporządkowanie BOR;
• Dowódcy: